November 16th, 2009

Lazy... Lazy for being so lonely...

Tila naumpog na hinliliit sa kanto ng mesa ang pakiramdam

Keber kung ala singko'y shampoot sabon ang agahan

Paano bang ito'y kakawaya't iisnabin ng hmmmp lamang

Kung ang maging bulok na patatas ay langit sa kutsong tunay naman

Posted by missO at 11:45 AM | Add a Comment

November 15th, 2009

Para Sa'yo

hubad mong sinasayawa't inaakit ang aking isipan

ako'y nililipad ng kilig, naka-angkas sa walis mong tangan ng marahan

habang akap ko ang ulap na ikaw, binuo ng aking isipan

naamoy bango ng yong pangakong sakit, gulo't kasiyahan

 

sa pagyakap nitong mga salita sa puso mo't kaluluwa

ako'y iwan mo ng kaunting pag-asa gamit ang de-kuryenteng pluma

sumpa mong bukas sa ilang milyong pusong pagal

sa akin nawa'y maging oda'ng sing ganda ng rosal

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Posted by missO at 05:34 PM | Add a Comment

Awkward

I have the tendency to spoil things that are supposed to be fun, plain and simple. I don't know why. To probably make it last forever, I think. 

 

 

 

Posted by missO at 09:27 AM | Add a Comment

Another Pacquiao Post!

Pacquiao winning his fight with Cotto, led me to the conclusion that he sold his soul to the devil, and the devil's gaining more than just the normal interest.

 

 

Posted by missO at 08:48 AM | Add a Comment

November 14th, 2009

Simpleng Simple

Nais kong maging maligaya't malaya panandali, katulad ng sa ligayang lumalandi sa kumakaripas na dagang bahay habang ninamnam ang unang singhap sa simoy ng kalayaan, ilang segundo bago magsumilsik at bumarena sa kaniyang laman ang mainit na tae ng sana'y kabaliktaran at malamig na pinsan ng water gun, tulad ng barbecue stick sa barbecue'ng hilaw pa ang laman.

 

 

 

 

Posted by missO at 10:04 AM | Add a Comment

November 8th, 2009

Dun sa Sakayan ng Jeep...

Pangarap kong muli'y makasakay, doon sa sakayan ng jeep.

Kung saan  hindi aandar hanggat hindi puno and trip

Templong afro'ng malilim, mainit man o maulan

Pila ma'y mahaba't, kasunod na toratora'y mabagal

 

I wish the people blurred and the screaming lullabyes last

Never notice who's beside me, and who's staring whose ass

Wasted rides, fares and times, I wish they'd stop

Doon sa sakayan ng jeep, wish I could x the now, play the past.

 

 

 


More Free Music at MP3-Codes.com
Posted by missO at 03:48 PM | Add a Comment

Ang Isang Nakawala


I haven't posted anything for a while. As usual blocked parin ang tabulas sa office at wala parin internet connection sa apartment. Saka nalang siguro kapag mas maaasahan na ang laptop na gamit ko. Ano na nga bang balita.

Maliban sa ako'y isang certified regular employee na at work, wala naman masyadong nag-iba. I just now get to work with a bunch of new people. Okay naman the team I'm in now, performers. Nakakasabay rin naman kahit papano if not for the attendance issues that I'm trying to work on now. May initiative yung mga tao at hindi mo na kailangang sabihan. In short, magaan sa pakiramdam ang trabaho, kahit pasumpong sumpong ang feeling ng pananawa. Medyo kumalma narin kame sa Davao plans. Medyo nagsubside ang excitement pero for sure babalik yon pag malapit na ang araw na yon.

.................
Naalala ko yung sabe ni BJ nung isang araw, masarap ang bawal, habang nagrereklamo si Barang na masakit ang tiyan niya, malamang dahil sa kinain niyang isaw, eh may amoeba-shit tong si Barang at bawal nga sa ganon. Napag-isip isip ko tuloy yung nangyari nung isang linggo...

Habang nagdodownload ng psp games at movies biglang nag-ring ang telepono. Hindi na ako naexcite na sagutin yon dahil wala namang tumatawag saken. Pero sinagot ko paren, baka kako para kay brotherhood na sumesenyas na sabihin kong wala siya.

"Eeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee" isang mahabang tiling umabot yat hanggang kabilang bayan ang pinakawalan ko. Itago naten siya sa pangalang "bebe oyl". Matagal-tagal narin kaming hindi nagkakausap. Ang amin, kumbaga sa Biology chorva relationships ay symbiosis. Easy lang, walang parasitism na nagaganap, mutual lang.

Nagkayayaan uminom at lumafang ng spaghetti, gawa ng nagluto ako for dinner. Yon ay pasado alas-dose na ng madaling araw. Okay naman, konting landian at sinigurado kong ang renda ko sa sarili ko'y intact at hindi ako makakawala. Kasabay ng paghihiwalay namin ni Ex ay ang katapusan ng kaniyang 5-6 year single-blessedness. Kumbaga, siya ang aking "the one who got away".

Haaay. ayoko na magkwento, nakakapagod.








Posted by missO at 07:47 AM | Add a Comment

November 3rd, 2009

Sweet escape

I haven't been myself lately and been slacking off in everything I do. I have lost the vibe in giving attention to my  life. I have done things, I shouldn't be doing. I took risks because they said "life is a risk". I have waited for something that doesn't even exist because I always believe that "patience is a virtue". I have waited, yet it never happened. I have waited, and waited for more. I have waited but I can't deal the pain anymore. Now it's time to accept that things aren't exactly what they are. They may look so simple but it can be just a facade. Or worst than that, it can be a trap. The next thing you know, you are already shackled and can no longer escape.

Now all I want is a sweet escape.

I am making my own mess. I am making my own misery. And I need a fuckload of strength to move on. I can't wait forever. I am only human. I get tired and most of all I am also vulnerable to pain.

Posted by greenlife at 01:01 PM | 4 comments
« Newer | »